ಕತ್ತಲು- ಬೆಳಕು (ಕಿರು ಕಥೆ)

31 10 2014

ಹಸಿವೆಂದರೆ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಿಲ್ಲ.ನೀರು ಕುಡಿದು..ಕುಡಿದು,ಕುಡಿದ ನೀರೆಲ್ಲಾ ಬೆವರಾಗಿ ಬಸಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೈ- ಕಾಲು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು.ಜೋಬೊಳಗೆ ಬಿಡಿಗಾಸಿಲ್ಲ.ಗೆಳೆಯನ ಅಪಾಟ್೯ಮೆಂಟ್ ತಲುಪಲು ಇನ್ನೂ ನಲವತ್ತು ನಿಮಿಷ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು.ವಿಪರೀತ ಜನ ಜಂಗುಳಿಯ ಮಧ್ಯ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು,ಪುಟ್ ಪಾತ್ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾದ ಹೆಜ್ಜೆ ಕಿತ್ತಿಡುತ್ತಲೇ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳ ಮತ್ತೆ..ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ.
“ಲೇ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು,ನಿನಗೀಗ ಇರೋದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ನಾವಾದ್ರೂ ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿಯಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ;ನೀನು ಸತ್ತರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವರು ಸುಮ್ಮನೇ ಬಿಡ್ತಾರೆ ಅಂದುಕೊಂಡೆಯಾ? ನಿನ್ನ ಸಲುವಾಗಿ ಮನೆಯವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಾಯಿಸಬೇಡ” ಹೀಗಂತ ಸ್ವಂತ ತಂದೆಯೇ ಸಾಯೋ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ? ಎದೆಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದ ದುಃಖವನ್ನ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರವಾಗಿದ್ದ ಅವ್ವ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು.ನಾನು”ಹೂಂ” ಅಂತ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಕಿ;ನಡೋ ಪಡಸಾಲಿಗೆ ಹಳೆಯ ಲುಂಗಿ ಹಾಸಿ,ಒಂದಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕ,ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿ,ಮಡಿವಾಳರ ಗಂಟಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಊರು ಬಿಟ್ಟೆ. ಅನಾಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸಾಲಗಾರನಾಗಿ ಸಾಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಆಸೆ, ಬಡವಿ ಬಾಣಂತಿಯಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತುಮಗುವನ್ನ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬರುವುದಾಗಿತ್ತು.ಅಂತೆಯೇ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹೆಂಡತಿ ಊರಿಗೆ ಬಸ್ಸೇರಿ ಹೊರಟೆ.
ಆಕೆಯ ಊರು ತಲುಪಿದಾಗ;ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಸಣ್ಣ ಮನೆ, ಮಳೆ ಬೇರೆ ಬರ್ತಿತ್ತು.ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದೆ.ದೀಪ ಹಿಡಿದು ಹೆಂಡತಿಯ ತಮ್ಮ ಕದ ತೆರೆದ.ಅವ್ವ ಮಾವ ಬಂದಿದೆ ಅಂದ.ಕಾಲೊರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಹಾಸಿದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನ ಅವರಮ್ಮ ಸುತ್ತುತ್ತಾ..”ಬಾ ತಮ್ಮ” ಎಂದು ಸೆರಗೊದ್ದು ಒಳಗೆಕರೆದರು.ಈಕೆ ಕಿವಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು,ಹೋಳು ಮಗ್ಗಲು ಮಲಗಿ ನಿದ್ರೆ ಹೋಗಿದ್ದಳು. “ಪಾಪು ತುಂಬಾ ಅಳುತ್ತೆ ತಮ್ಮ..ತಾಯಿ ಮಗಳು ಈಗ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ ನೋಡು,ಪ್ರೇಮ..ಹೇ ಪ್ರೇಮ..ತಮ್ಮ ಬಂದಿದೆ ನೋಡು” ಅಂತ ಅವಳನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಮುಲುಕುತ್ತಾ ಎದ್ದ ಪ್ರೇಮ; “ಏನ್ರೀ..ಇಷ್ಟೊತ್ತಲ್ಲಿ.? ಉಣ್ಣಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಡ್ಲಾ..! ಈಗ ಬಂದ್ರಾ ಅಂತ ಎದ್ದು ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕುಡಿಯೋಕೆ ನೀರು ಕೊಟ್ಟಳು.ನೀರು ಕುಡಿದು ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತೆ.ಇವಳು ಪಾಪು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಒಳ ಬಂದಳು.ದೀಪದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮಗಳ ಮುಖ ತೋರಿಸಿ.ಎಲ್ಲ ನಿಮ್ಮಂಗ ಐತಿ ನೋಡ್ರಿ.ಅಯ್ಯನೋರು ಅದ್ರುಷ್ಟವಂತಳು ಅಂತ ಹೇಳ್ಯಾರ ಅಂತ ಮಗಳನ್ನ ನನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದಳು.ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಪಾಪುವಿನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತೋ..ಏನೋ? ಅದಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಅಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಅವಳು ಪುನಹ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮೊಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು. “ಯಾಕ್ರಿ ಪೋನ್ ಕೂಡ ಮಾಡದಂಗೆ ಬಂದ್ರಿ..? ನಿನ್ನೆ ಇಂದ ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಬೇರೆ ಇದೆ.ಏನ್ ಸಮಚಾರ..? ಯಾಕ್ ಒಂದು ಥರಾ..ಇದ್ದೀರಲ್ಲಾ? ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿಉತ್ತರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅವರಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಈಕೆಯ ತಮ್ಮ ಹಾಸಿಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಎದುರು ಮನೆಯ ಹೆಂಚಿನ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಲು ಹೋಗಲು ಅನುವಾಗಿ,”ಪ್ರೇಮ ಕದ ಹಾಕಿಕೋ..ಪಾಪು ಅತ್ತರೆ ಕರಿ” ಅಂತ ಅವರಮ್ಮ ಹೇಳೋದನ್ನೇ ಕಾಯಿತ್ತಿದ್ದವನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅವಳನ್ನ ಅಮ್ಮನಂತೆ ತಬ್ಬಿ ಅತ್ತು ಬಿಟ್ಟೆ.ಅವಳು ಯಾಕ್ರೀ..ಏನಾಯಿತು..ಅಂತ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸುತ್ತಲೇ ಸಂಕಟ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರೇಮ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಪಿ.ಎ.ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಲಿಕ್ಕರ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಡಲು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಲಕ್ಷ ಹಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ,ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಲ ರೂಪದಲ್ಲೇ ತಂದ್ದದ್ದು.ಆತ ಮೊನ್ನೆ ದಿನ ಹಾಟ್೯ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಗಿ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ.ಹಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಏನೂ ಸಾಕ್ಷಿ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ಲೈಸನ್ಸೂ ಇಲ್ಲ,ಹಣನೂ ಇಲ್ಲ.ಸಾಲ ಗಾರರಿಗೆ ಹಣ ಮುಟ್ಟಿಸೋದು ಹೇಗೆ..? ನನ್ನ ಮನೆ..ಹೊಲ ಮಾರಿದರೂ ಸಾಲ ತೀರೋದಿಲ್ಲ. ನಿಜಕ್ಕೂ ತುಂಬಾ ಸಂಕಟವಾಗಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬಂದೆ, ಅಂದಾಗ; ಅವಳು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಗುಬ್ಬಿ ಮರಿಯಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.
ಬಿಡಿ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ, ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿಯಾದ್ರು ಬದುಕೋಣ.ಸಾಯೋ ಮಾತೇಕೆ..? ನಾವೇನೂ ಕುಂಟ್ರಾ..ಕುರುಡರಾ…ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಸಾಲಕ್ಕೋಸ್ಕರ ದುಡಿಯೋಣ ಬಿಡಿ.ನಮಗೆ ಸೋಲು ಬಂದಾಗ ಸಂಬಂಧ ಸ್ನೇಹಗಳು, ನಮ್ಮನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ವಿನಃ, ಅಪ್ಪ ಹೀಗಂದ.ಅಣ್ಣ ಹೀಗಂದ..ನನ್ನ ಜೊತೆಗಾರರೇ ಹೀಗಂದರು ಅಂತ ನಾವು ಯಾವತ್ತೂ ಯೋಚಿಸಬಾರದು ರೀ..! ಬಡತನ ನನಗೆ ಬದುಕುವುದ ಕಲಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನೀವು ಏನು ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ನೀವು ಅಥ೯ ಆಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.ದೇಹ ಕೊಟ್ಟವಳಿಗೆ ಅಥ೯ ಆಗಿದ್ದೀರಿ.ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ದಿನ ಸಾಯಲೇ ಬೇಕು, ಅಂದಾಗ ನಾವೇ ನಾವೇಕೆ ಸಾಯೋದು? ಬಿಡಿ ಸಾವು ತಾನಾಗೇ ಬರೋವರೆಗೂ ಬದುಕಿರೋಣ.ಬಹಳ ಅಂದ್ರೆ ಏನ್ ಆಗುತ್ತೆ? ಹೊಲ..ಮನಿ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗೆ ಇವರಂಗೆ ಯಾರೂ ಹುಂಬತನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಾರ್ದು ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ ಆಗುತ್ತೆ ಅಷ್ಟೇ ತಾನೆ..? ಬಿಡಿ ಹೊಸ ಸಂಬಂಧ,,ಹೊಸ ಸ್ನೇಹ..ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳೋದನ್ನ ನಿಮ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕಾ? ಬಡತನದ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ,ಮೂಡರ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿನನ್ನ ದೇವದಾಸಿ ಬಿಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಾಳು ಕೊಟ್ಟು ಕೈ ಹಿಡಿದ ನೀವು ಸಾಯೋದಾ? ಅವ್ರಿವರ ಮನೆಯ ಕಸ..ಮುಸುರೆ ಮಾಡಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಸಾಕ್ತೀನಿ.,ಹೆದರ ಬೇಡಿ. ಸಾಯೋಕೆ ಇರೋ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಧರ್ಯ ಸಾಕು ಬದುಕೋಕೆ.ಅವಳು ಹೇಳ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಮೈ ಕೂದಲುಗಳು ನೆಟ್ಟಗಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.ನನ್ನವ್ವಳೇ ಇವಳಲ್ಲಿದ್ದಾಳಾ..ಈಗ? ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.ಅಷ್ಟೊತ್ತಲ್ಲೇ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ, ಆ ಕಡೆ ಇಂದ “ಏನೋ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ? ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಬಿಕ್ಕುತ್ತಾ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕತೆ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದೆ.”ತಂದೆ ನಿನ್ನ ಕತಿ ಕನ್ನಡದ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾ ಇದ್ದಂಗೆ ಇದೆ, ನನ್ನಿಂದ ಈಗ್ ಏನ್ ಆಗಬೇಕು ಹೇಳು” ಅಂದ.ಯಾಕೋ..ಮನಸ್ಸು ಚುಚ್ಚಿದಂಗೆ ಆಗಿ ಪೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಅವನೇ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದ.”ಹೇಳಲೇ ಸೂಳೇ ಮಗಂದು ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಸರಿ ಇಲ್ಲ.ಬೊಗಳು ಎನಾ ಹೇಳ್ತಿದ್ದೆಲ್ಲಾ?” ಅಂದ.”ಏನಿಲ್ಲ ಬಿಡು” ಅನ್ನೋದ್ರೊಳಗೆ..”ಲೇ ಸುದೀಪ್ ತರ ನೆಗಡಿ ಬಂದೋರಂಗೆ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡ, ಈಗೇನ್ ತಾವು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಲಕ್ಷ ಸಾಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡೀರಿ. ಸೋ..ತಾವು ಊರು ಬಿಡ್ತಿದ್ದಿರಿ..ತಮಗೊಂದು ಕೆಲ್ಸ ಬೇಕು? ಬೋಳೀ ಮಗನೇ ಹಡಗಲಿ ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ ನ ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಮೇಲೆ ಮಾರಿ ಅಕೌಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತೈದು ಲಕ್ಷ ಹಂಗೆ ಇಟ್ಟೀನಿ.ನಾಳೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಾ ಒಂದು ರೌಂಡು ಎಣ್ಣೆ ಹೊಡುಕೊಂಡು ಚೆಕ್ ..ಇಸ್ಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತಿ. ಲೇ ಬರೋವಾಗ ರೊಟ್ಟಿ,ಕಡ್ಲಿ ಪುಡಿ ತಗೊಂಡು ಬಾ..ಅಂದಾಗ..! ನಾನು ಪೋನ್ ಇಟ್ಟು ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ;ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ರೊಟ್ಟಿ ಸುಡಲು ಕೊಣಗೆ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಜೋಬಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗಾಯಿತು. ಹಲೋ,,,”ಲೇ ಯಲ್ಲದಿ..ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದು ಸಯಾಕತ್ತಿನಿ..ನಿನ್ನ ರೊಟ್ಟಿ ನಂಬಿ,.ಮಗನೇ ಬಂದೆ-ಬಂದೆ ಅಂತಿಯಾ? “ಬಂದೆಲೇ,,ಇನ್ನೆರೆಡು ನಿಮಿಷ ನಿನ್ನ ಅಪಾಟ್೯ಮೆಂಟ್ ಬಂತು.
-ನಾಗು,ತಳವಾರ್





ಯಾವ ಬಂಧನಗಳಲ್ಲಿವೆ? ಇಂದಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು….!

27 04 2014

ಯಾವ ಬಂಧನಗಳಲ್ಲಿವೆ? ಇಂದಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು….!
————————————————

ಆತ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ “ಇಲ್ಲ ಕಣೋ ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ,ನನಗೆ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೊಡಿಸಿ ಬಿಡು , ನಿನಗೆ ಕಾಲಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ.ಯಾವನಿಗೆ ಬೇಕು ಈ ಸಂಸಾರ..? ನನಗೆ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ..ಪ್ಲೀಜ್ ಮರಾಯ ನನಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಬೇಕು,ಈ ಬಂಧನದಿಂದ.”ಎಂದು ಗದ್ಗದಿತನಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿಸುತ್ತಾ..ಹೇಳುತ್ತಿದರೆ: “ಇಷ್ಟೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆ ಪೇಪರ್ ಸಿಗೊಲ್ಲ,ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೋಡೋಣ ಮಲಗು” ಅಂತ ಪೋನಿಟ್ಟೆ.ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಂತೆ..ಮಲಗಿರದ ನನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿ “ಯಾರ್ದುರೀ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಫೋನ್,ಯಾವ್ ಪೇಪರ್..?” ಅಂದಳು. ಜನಾರ್ದನ್ ರೆಡ್ಡಿ ಮೈನಿಂಗ್ ಪೇಪರ್.,ಇಲ್ಲೇ ಬೀರುವಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ,,ನೋಡಿದೆಯಾ..? ಅಂದೆ. ನನ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ರಗ್ಗು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದಳು.ಈ ಹೆಂಗಸಿರಿಗೆ ಅದೇನು ಚಾಳಿಯೋ..!ಯಾವುದೇ ಪೋನ್..ಬರ್ಲಿ.ಯಾರ್ದು..? ಏನಂತೆ..! ಅಂತ ಕೇಳದೇ ಹೋದ್ರೆ ಖಂಡಿತ..ಅವರಿಗೆ ಉಂಡ ಅನ್ನ ಜೀಣ೯ ಆಗೋದಿಲ್ಲ ಅಂತೀನಿ.
ಅಂದ ಹಾಗೆ ಈ ಪೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದ ಮಹಾಶಯ ಮದುವೆ ಆಗಿ ಎಂಟು ವಷ೯ ಆಯಿತು.ವಷ೯ದಲ್ಲಿ ಈ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಆರೇಳು ಬಾರಿಯಾದ್ರು ಕಿತ್ತಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ತಾಯಿ ಅವರಪ್ಪಾಜಿ ಬಳಿ “ನನೆಗೆ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೊಡಿಸಿ” ಅಂದಿರ್ತಾಳೆ,ಇವನು ನನಗೆ ಅದೇನ್ ಮಾಡ್ತಿಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬಿಡುಗಡೆ ಬೇಕು..ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿರ್ತಾನೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸ್ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ ಯೊಚಿಸಲ್ಲ.ಆದ್ರೆ ಈ ಬಾರಿ ಕೊಂಚ ಡಿಪೆರೆಂಟ್ ವಾಯ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೇಳಿದ ನಿಮಿತ್ತ..ನಾನು ಒಂದಷ್ಟು ಆತಂಕದಿಂದಲೇ ಬೆಳಗಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನ ನೋಡಿದೆ, ಅಬ್ಭ ..ಯಾವ ಆತ್ಮ ಹತ್ಯಯ ಸುದ್ದಿ ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ಮೊಬೈಲ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದೆ. ಉಹುಂ..ಅಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಕೊನೆಯ ವಿದಾಯದ ಮೆಸೇಜ್ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಆಗ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಎಂದಿನ ದಿನಚರಿಗೆ ಸಜ್ಜಾದೆ.
ಹೊಲದ ಬಯಲ ವಿಸರ್ಜನೆಗೆ ಕಾಲು ಮಡಚಿ ಕೂತ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಹೋದೆ.ಹೌದು ಎತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಸಂಬಂಧಗಳ ಆ ದಿವ್ಯ ಅನುಬಂಧ..?ಆಗಿನ ಅವಿದ್ಯಾವಂತ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೂ,ಈ ಗಿನ ವಿದ್ಯಾವಂತ ವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ..ಅದೆಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಯ ಸಂಬಂಧ? ದೊಡ್ಡಪ್ಪ..ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ..ಮಾವ..ಅತ್ತೆ ಎಂದು ಕುಲವಲ್ಲದವರೂ ಊರೊಳಗೆ ಸಂಬಂಧದ ಬೆಸುಗೆ ಹೆಣೆದು ಸದ್ಭಾವನೆ ಬೆಳೆಸಿ,ಮದುವೆ-ಮುಂಜಿಗಳನ್ನ ಅವರೇ ನಿಂತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಉಣ್ಣುವ,ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆ ಹೊಲಿಸಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟು.,ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಕಲೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು.ಮಗುವನ್ನು ಆಡಿಸಲು ಅಜ್ಜ..ಅಜ್ಜಿ.ಕಾಳು -ಕಡಿ ಹಸನುಗೊಳಿಸಲು ದೊಡ್ಡಮ್ಮ,ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಅಮ್ಮ.ಕಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಡೆಯಲು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ,ಪೇಟೆ ಇಂದ ಸಂತೆ-ಸಾಮಾಗ್ರಿ ತರಲು ದೊಡ್ಡಪ್ಪ. ಹೊಲದ ವ್ಯವಸಾಯಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ… ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಚಂದದ ಬದುಕನ್ನ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಅವರು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು..? ಅವರೆಲ್ಲಾ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬದುಕಿದವರು. ಈಗಿನವರೋ ದುಡ್ಡಿಗೆ;ಅದರ ಬಡ್ಡಿಗೆ..ಬಡಿವಾರಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಣ್ಣು ಮಾಡಿ,ಸ್ವೇಚ್ಚೆಯ ಬದುಕ ಬಯಸಿ.ನೌಕರಿಯ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ..ಕೃಷಿಯ ತೊರೆದು, ನಗರ ಸೇರಿ ನರಳುತ್ತಾ.. ಹೀಗೆ; ಅರೆ-ಬರೆ ಬುದ್ದಿವಂತರಂಥಹ ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೇಳದೇ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ..? ಹೌದು ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಜಗಳ,ಮುನಿಸು ದುಃಖಗಳಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣವರು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡರೆ ದೊಡ್ಡವರು ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.ದೊಡ್ಡವರು ಮುನಿದರೆ ಸಣ್ಣವರು ಕಾಲಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಎಂಥಹ ಬಿರುಕುಗಳಿದ್ದರೂ ಸಂಬಂಧಗಳು ಗಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದವು, ‘ಇಗೋ‘ ಎಂಬುದು ಇಂದಿನ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ನಿಮಿತ್ತ; ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರವೇಶ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ತಾವಾಯಿತು,ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಾಯಿತು.ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಕೂಲ್,ಆಪೀಸ್, ಗಾಡಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಗೆ,ಹಾಲಿಗೆ ಗ್ಯಾಸ್ ಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಚೀಟಿಗೆ ಅಂತ ಬಂದ ಸಂಬಳ ಡಿವೈಡ್ ಮಾಡಿ,ಹೆಂಡತಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸುಳ್ಳು ಖರ್ಚು ಗಂಡ ತೋರಿಸಿ,ಗಂಡನಿಗೂ ಹೆಂಡತಿ ಒಂದಷ್ಟು ಸುಳ್ಳು ಲೆಖ್ಖ ತೋರಿಸಿ,ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಆದಶ೯ ದಂಪತಿಗಳಂತೆ, ತೊರೆದ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ತೋರಿಕೆಯ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿ ಬದುಕುವವರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ನೆಮ್ಮದಿ ಯಲ್ಲಿಯದು..? ಹಾಗಾಗಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ..ಹಾಗೂ ನೌಕರಸ್ಥರ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲೇ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಚ್ಛೇದನಗಳು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಅಯ್ಯೋ..ಇಷ್ಟೊತ್ತು ಕಾಲು ಮಡಚಿ ಕುಳಿತಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿನವರ ಹಾಗೂ ಇಂದಿನವರ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿದೆನೆಲ್ಲಾ..ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ. “ರೀ..ಯಾಕೋ ಮಾವ ಮೂರು ಸಾರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರು,ಇಷ್ಟೊತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ರಿ,ಮೊಬೈಲ್ ಮನೇಲಿಟ್ಟು.” ಎಂದು ಗೊಣಗುತ್ತಾ..ಮೊಬೈಲ್,ಕಾಫಿ ನನ್ನ ಕೈಗಿಟ್ಟು ಹೋದಳು ನನ್ನ ಅಧಾ೯ಂಗಿ.ಮೂರು ಬಾರಿ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಮಹಾಶಯನಿಗೆ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ. ಎನೋ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದಂತೆ? ಏನ್ ಸಮಾಚಾರ! ಅಂದೆ.”ಅದೇ ಕಣೋ..ರಾತ್ರಿ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದೆನಲ್ಲ? ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೊಡಿಸೋದರ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ಲೀಜ್ ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಬೇಕು ಏನ್ ಮಾಡ್ಲಿ..”? ಅಂದ. ನನಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನು,ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಓದಿ ನೌಕರಿ ಪಡೆದು,ಪಟ್ಟಣ ಸೇರಿ,ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮದುವೆ ಆಗಿ…ಈಗ ಏನ್ ಮಾಡ್ಲಿ..ಅಂತ ಕೇಳುವವನಿಗೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ..? “ಸಹೋದರ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ಯಾವಾಗಲೂ ತೆಗೆದಿರುತ್ತೆ ಊರಿಗೆ ಬಾ..ಎಲ್ಲಾ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನ ಪುನಃ ಬೆಸೆಯೋಣ” ಎಂದು ಫೋನಿಟ್ಟು, ಒದ್ದೆಯಾದ ಕಣ್ಣೊರಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ “ರೀಯಾರದು ಪೋನ್..? ಯಾಕ್ ಕಣ್ಣೀರು..!” ಅಂತ ಕೇಳಿದ ನನ್ನವಳನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ..ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟೆ..!

—–ನಾಗು,ತಳವಾರ್.





21 12 2013

ನಾನೀಗ ಬಂಧಿ..!
………………………

ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಜಗ ಬೆಳುಗುವ
ಹುಚ್ಚೇ ನಿಲ್ಲಲ್ಲೊಲ್ಲದು.
ಅವನುಗುಳಿದ ಉಗುಳ
ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ,ಈ ಜನರ ಜಗತ್ತು
ಜಾತ್ರೆಯಂತೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನಾವು ಬಾಯಿಂದ ತಿಂದದ್ದು
ಪಚನವಾಗಿ ಹಿಂದಿಂದ ಹೋಗಿ
ಹಂದಿಗೆ ಅನ್ನವಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಇವನ್ಯಾರೋ..ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ ಮರದಲ್ಲಿದ್ದ
ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಿನಾರ ತುದಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು
ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಪ್ಪನಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

ನನ್ನ ತುಫಾಕಿಯ ಕೊಳವಿಯೊಳಗೆ
ಗುಂಗಾಡಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದೆ,ಯುದ್ಧ ಬೇಡವೆಂದರೂ..
ಅವ್ವಳ ಹಾಲಿಲ್ಲದ ತೊಗಲ ಚೀಲಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದವನ
ಏನ ಮಾಡಲಿ…?

ನನ್ನ ಉಡುದಾರದಿಂದ ಅವನ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ,
ಜನಿವಾರದಿಂದ ಉರುಳೆಳೆದು,ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರದಲಿ ಸುತ್ತಿಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೆ
ನಾನೀಗ ಕೊಳತೊಡಿಸಿಕೊಂಡ ಬಂಧಿ….!

                          ನಾಗು,ತಳವಾರ್.





21 12 2013

ರಾಜ್ಯ ಭಾರ…!
……………………..

ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಬೆತ್ತಲೆಯೇ
ಕಾರಣ ಎಂಬುದಾದರೆ,
ನನ್ನೊಳಗೆ ಮಹಾವೀರನ ಬದಲಿಗೆ
ಬುದ್ಧ ಬಂದದ್ದೇಕೋ..ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕೃಷ್ಣ ಕೊಟ್ಟ ಸವೆಯದ
ಸೀರೆಯನ್ನ ದ್ರೌಪದಿ
ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳಂತೆ..
ಪಾಪ ನಾರಿಯರೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಿಕನಿತೊಟ್ಟು
ಅಲೆಯುವಂತಾಗಿದೆ…!

ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ವಾನವಾಸವೇನೋ..?
ಅವರೆಲ್ಲಾ ಬೀದಿ,ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ವೇಷ ತೊಟ್ಟು;
ಭಿಕ್ಷೆಗಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.ಈಗ ಧುರ್ಯೋಧನ,ಕೀಚಕ,
ಶಕುನಿಂಥವರದ್ದೇ ರಾಜ್ಯ ಭಾರ…!

                    ನಾಗು,ತಳವಾರ್.





18 12 2013

ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿಯದ ಕಡಲೆ…!
……………………….

ಸೋತವನಿಗೆ ಸತ್ತವನ ಕತೆ ಹೇಳಿ
ಸತ್ಯ ಮುಚ್ಚಿಡುವುದು
ಬಲೂನಿನ ಮುಕುಳಿ ಜಗ್ಗಿ..
ಗಾಳಿ ತುಂಬಿ ಕೈ ಬಿಟ್ಟಂತಲ್ಲ..!

ಹಗಲ ದುಡಿಮೆಗೆ,
ಇಲ್ಲಿ ಬೆವರಿಗೂ ಬರ.
ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವ ಹೋಲಿಕೆ ನೋಡಿ
ಸಂಬಂಧ ಕಟ್ಟುವವರಿಗೂ..
ನೀಡಬೇಕಿದೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆ.

ಯಾರೋ ಕಟ್ಟಿದ ಸಪ್ಪಿನ
ಸಿವುಡಿಗೆ ನನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗೆ
ಘಮ್ಮನೆಯ ಒಗ್ಗರಣೆ,
ಬದುಕು ಸಿಪ್ಪೆಸುಲಿಯದ ಕಡಲೆ..!

ಹಣ್ಣಾಗಲು ಒತ್ತೆ ಇಟ್ಟು ಮರೆತ ಮಾವು;
ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಮರವಾಯಿತಂತೆ,
ನೆರೆಳಿಗೆ ಮಲಗಿ ಬಂದವನು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತಿದ್ದಾನೆ.

ಹರಿದ ಅಂಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,
ರಂಗಿನೋಕುಳಿಗೆ,ಗಂಟು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಆಕೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಾಯಿತು,
ಮರೆತರೆ ಮೈಯಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣ..!

ನಾಗು,ತಳವಾರ್.





5 12 2013

ತೊಲೆ ಇಲ್ಲದ ಮನೆಯ ವಾಸ
…………………………………

ನಿಜ.ಪ್ರೀತಿ ಯಾಕೋ..
ಬೆಚ್ಚಗಿರಬಹುದೆಂದು ಬರೀ
ಮಹಡಿ..ಮಹಡಿಯನ್ನೇ ಬಯಸಿ
ಬಡಿವಾರದ ಸುತ್ತಲೇ ಬಸ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಜೀವಕ್ಕೆ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲ.
ಅದೊಂದು
ಭ್ರೂಣವಾಗದ
ವೀರ್ಯವಷ್ಟೇ..!

ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾರಟಕ್ಕಿಟ್ಟು
ಮಾಂಗಲ್ಯ ಸರ ಮಾಡಿಸಿ
ಅವಳ ಬಸಿರ ಕಾದವನಿಗೆ
ಉಸಿರೇ ಇಲ್ಲದ ಪಿಂಡ ಈ ಧರೆಗೆ..!

ತಥ್..ತೊಡೆಯ ನರ ಕಿತ್ತು
ಉರುಳಾಕಿಕೊಳ್ಳಲೂ ತೊಲೆ ಇಲ್ಲದ
ಮನೆಯ ವಾಸ.

ಬಿಡು ಶುಗರ್,ಬಿಪಿ ಗ್ಯಾಸ್ಟ್ರಿಕ್.ಲಕ್ವಗಳೆಲ್ಲಾ
ಬಾಣಗಳಾಗಿ ದೇಹಹೊಕ್ಕು
ನಿನ್ನ ಭೀಷ್ಮನಂತೆ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಮಲಗಿಸಿತ್ತವೆ.
ಸುಮ್ಮನೇ ಮಲಗಿ,ಕ್ರೌರ್ಯ-ಹಟ್ಟಹಾಸವ ಕೇಳಿಸಿಕೋ..
ಅಂತ್ಯವಾಗುವವರೆಗೂ..ದಿಗಂತ ನೋಡುತ..!

ನಾಗು,ತಳವಾರ್.





4 12 2013

ಎಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ..?
————-

ಅಂಗಳದ ಮೂಲೆಯಲಿ
ಮೂರು ಕಲ್ಲನಿಟ್ಟು,ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವ್ವಳ ಕೋಳಿ ಸಾರು.!

ನೆರಿಕೆಯ ಸಂದಿಯಿಂದ
ಒಂದಷ್ಟು ಕೂದಲು ಕೊಟ್ಟರೆ..
ಗೂಟಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಿಠಾಯಿ

ತಾಳಿಗರಿಯಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಿ ಚುಚ್ಚಿ
ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕುಂಡು ರಾಮುಡು,

ಗುಡಿಯ ಅಂಗಳಕೆ
ಗೋಣೀ ಚೀಲ ಹಾಕಿ
ಧುಪ್ಪನೆ ಹೋರಿ ಬೀಳುಸುತ್ತಿದ್ದ
ಲಾಲು ಕಟ್ಟೋ ಸಾಬು.

ಊರ ಗೌಡರ ಬಿಳೀ ಮನೆಯ
ಗೋಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ
ಮೂಕ ಸಿನಿಮಾ,

ಮಣ್ಣು ಹಾಕಿ..ಚಡ್ಡಿ ಹರಿಯುವಂತೆ
ಆಡಿದ ಜಾರಿಕಿ ಬಂಡಿ,ಲಗೋರಿ,ಚಿಣ್ಣಿ ದಾಂಡು,
ಬುಗುರಿ.ಗೋಲಿ,ಸಿಗರೇಟಿನ ಚಾಫ..

ಸಣ್ಣಪ್ಪ ಮಾಡಿದ ಬಯಲಾಟದ ಸಂಗ್ಯಾನ ಪಾತ್ರ,
ಉಗಾದಿಗೆ ಹನುಮಪ್ಪನ ಹೊಕ್ಕಳ ಗುಂಡಿಗೆ ಹಾರಿ
ಹರಿದ ಕಾಯಿ.

ಕೊನೆ..ಕೊನೆಗೆ ಗೌರಿ ಹಬ್ಬದ
ಆಕೆಯ ಆರತಿ ತಟ್ಟೆಗೆ; ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೇ ಕಾದು ಕುಳಿತ ಘಳಿಗೆ,

ಇವಿಷ್ಟೂ… ದುಬಾರಿಯ ಈ..
ಮೈಕ್ರೊ ಸಿಮ್ಮಿನ ಎನ್ರಾರ್ಡ್ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಪೋನ್ ನಲ್ಲಿ
ಮರುಕಳಿಸಿ ಕೊಡುವ ಸಾಪ್ಟ್ವೇರ್ ಲಭ್ಯವಿದೆಯಾ..?

ನಾಗು,ತಳವಾರ್.